De middag voor kerstavond hebben we geflyerd voor de Albert Heijn in de wijk.
Het was druk met mensen en tassen. Iedereen had iets nodig. Of alles tegelijk.
Het was koud. Rond het vriespunt. Met veel wind. De zon scheen alsof hij zich ermee bemoeide en brandde onze wangen rood.
Aan een grote boom hing een handgeschilderde banner. Vijf meter hoog. Hij wapperde. Misschien uit enthousiasme. Misschien uit protest.
Ralu van vier en buurmeisje Lennie van acht hielpen mee. Ralu ging vaak op haar knieën om een flyer aan te bieden. Dat veranderde de situatie. Mensen lachten. En namen hem aan.
We spraken veel mensen. Sommigen hadden belangstelling. Anderen niet. Dat bleef overzichtelijk.
Aan het eind van de dag kwamen de eerste aanmeldingen binnen.
Mooi.