Er stond een tunnel in de ruimte.
Aan het einde van de tunnel stond licht.
En rook.
Alsof iemand had besloten een hiernamaals na te maken met spullen uit de bouwmarkt.

Theo verscheen in een wit gewaad.
Brecht zette lichamen in beweging.
Marte kwam met beelden die eerst onmogelijk leken en daarna ineens gewoon bestonden.
Siebe filmde, dacht mee en zorgde ervoor dat we de hele dag bij KADE40 mochten werken, waarvoor enorme dank.
Pol deed het licht, maar tilde ondertussen net zo hard mee aan muren, doeken, tape en chaos.

En misschien was het mooiste nog wel dit:
bijna de hele filmgroep was er.
Anke, Alice, Jagat, Annemarie, Billy, Keyieva, Theo, Thea en Irina.
Alleen Karin kon er vanwege een operatie niet bij zijn. We hopen dat het goed met haar gaat. ❤️

Annemarie, Billy en Joke hielpen de hele dag mee.
En aan het eind van de opnames bleef bijna iedereen hangen om samen alles weer af te breken en op te ruimen.

Op een bepaald moment kijk je om je heen en besef je:
dit project bestaat alleen maar omdat zeventien mensen besluiten om een dag lang samen in iets vreemds te geloven.

Dank jullie wel!